به رهی دیدم برگ خزان - ایرج بسطامی

به رهي ديدم برگ خزان **پژمرده ز بيداد زمان
كز شاخه جدا بود

چو زگلشن روكرده نهان**در رهگذرش باد خزان
چون پيك بلا بود

به رهي ديدم برگ خزان **پژمرده ز بيداد زمان
كز شاخه جدا بود

چو زگلشن روكرده نهان**در رهگذرش باد خزان
چون پيك بلا بود



اي برگ ستمديده ي پاييزي
آخر تو ز گلشن ز چه بگريزي
روزي تو هم آغوش گلي بودي
دلداده و مدهوش گلي بودي

اي عاشق شيدا دلداده ي رسوا
گويمت چرا فسرده ام
در گل نه صفايي باشد نه وفايي
جز ستم ز دل نبرده ام

آه بار غمت در دل بنشاندم
در ره او من جان بفشاندم

تا شود نوگل گلشن و ديده شود

رفت آن گل من از دست
با خار و خسي پيوست
من ماندمو صد خار ستم
اين پيكر بي جان

به رهي ديدم برگ خزان **پژمرده ز بيداد زمان
كز شاخه جدا بود

چو زگلشن روكرده نهان**در رهگذرش باد خزان
چون پيك بلا بود

به رهي ديدم برگ خزان **پژمرده ز بيداد زمان
كز شاخه جدا بود

چو زگلشن روكرده نهان**در رهگذرش باد خزان
چون پيك بلا بود

هیچ نظری موجود نیست:

پست کردن نظر