همه شب نالم چون نی
که غمی دارم ، که غمی دارم …
دل و جان بردی امّا
نشدی یارم ، یارم
با ما بودی ، بی ما رفتی …

چون بوی گل به کجا رفتی
تنها ماندم ، تنها رفتی …

چو کاروان رود ، فغانم از زمین ، بر آسمان رود
دور از یارم ، خون می بارم …

فتادم از پا به ناتوانی ، اسیر عشقم ، چنان که دانی
رهایی از غم نمی توانم ، تو چاره ای کن ، که می توانی …

گر ز دل بر آرم آهی
آتش از دلم خیزد
چون ستاره از مژگانم
اشک آتشین ریزد …

چو کاروان رود ، فغانم از زمین ، بر آسمان رود
دور از یارم ، خون می بارم …

نه حریفی تا با او غم دل گویم
نه امیدی در خاطر که تو را جویم
ای شادی جان ، سرو روان ، کز بر ما رفتی
از محفل ما ، چون دل ما ، سوی کجا رفتی …

تنها ماندم، تنها رفتی …

به کجایی غمگسار من ، فغان زار من بشنو باز آ ، باز آ
از صبا حکایتی ز روزگار من بشنو باز آ
باز آ سوی رهی
چون روشنی از دیده ما رفتی
با قافله باد صبا رفتی
تنها ماندم …
تنها رفتی …

بــــاز ای الهه ناز
با دل من بســـاز
کین غم جانگداز
برود ز برم
گــــــردل من نیاسود
از گناه تو بود
بیا تا ز سر
گنهت گذرم
بــــاز میکنم دست یاری بسویت دراز
بیا تا غم خود را با راز و نیاز
زخاطر ببرم
گــــر نکند تیرخشمت دلم را هدف
بخدا همچون مرغ پرشور و شعف
بسویت بپرم

آنکه او به غمت دل بندد چون من کیست
ناز تو بیش از این بهر چیست
تو الهه نازی، در بزمم بنشین
من تورا وفادارم، بیا که جز این
نباشد هنرم
این همه بی وفایی ندارد ثمر
بخدا اگر از من نگیری خبر
نیابی اثرم

تا بهار دلنشین …… آمده سوی چمن
ای بـــــهار آرزو …… بر سرم سایه فکن
چون نسیم نو بهار …… بر آشــیانم کن گذر
تا که گلباران شود …… کـــــلبه ویران من

تا بهار زنــدگی …… آمد بیا آرام جان
تا نسیم از سوی گل …… آمـــد بیا دامن کشان
چون سپندم بر ســـــر …… آتش نشان بنشین دمی
چون سرشکم در کـنار …… بنشین نشان سوز نهان

******

تا بهار دلنشین …… آمده سوی چمن
ای بـــــهار آرزو …… بر سرم سایه فکن
چون نسیم نو بهار …… بر آشــیانم کن گذر
تا که گلباران شود …… کـــــلبه ویران من

باز آ ببین در حیرتم …… بشکن سکوت خلوتم
چون لاله تنــها ببین …… بر چهره داغ حسرتم
ای روی تـو آیینه ام …… عشقت غم دیرینه ام
باز آ چو گل در این بهار …… ســـــر را بنه بر سینه ام

صدا

تصویر

بوی جوی مولیان آید همی
یاد یار مهربان آید همی

ریگ آموی و درشتی های او
زیر پایم پرنیان آید همی

آب جیحون از نشاط روی دوست
خنگ مارا تا میان
آید همی آید همی

آب جیحون از نشاط روی دوست
خنگ مارا تا میان
آید همی آید همی

ای بخارا ای بخارا شاد باش و دیر زی
ای بخارا ای بخارا شاد باش و دیر زی

میر زی تو شادمان آید همی
میر زی تو شادمان آید همی

میر ماه است و بخارا آسمان ماه سوی آسمان آید همی

میر سرو است و بخارا بوستان سرو سوی بوستان آید همی

بوی جوی مولیان یاد یار مهربان

بوی جوی مولیان یاد یار مهربان ، آید همی
بوی جوی مولیان یاد یار مهربان ، آید همی